O Ziemi, trzeciej planecie Układu Słonecznego opowiada Bolesław Kulesza, astronom.

— Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego. Jej średnica wynosi prawie 13 tys. km. Ziemia jest też jedynym znanym miejscem we Wszechświecie, gdzie występuje życie. W jej wnętrzu znajduje się ciężkie, częściowo płynne jądro zbudowane z żelaza. Posiada ono silne prądy elektryczne wywołujące pole magnetyczne otaczające Ziemię, które spełnia ważną rolę — chroni życie na Ziemi przed zabójczym promieniowaniem kosmicznym. Tę samą rolę pełni też atmosfera.
Ziemia krąży wokół Słońca w odległości 140-152 mln km. W czasie obrotu Ziemi wokół własnej osi trwającego 23 godziny i 56 minut temperatury w dzień i w nocy są zróżnicowane, ale nie tak bardzo jak na przykład na Merkurym. Oś obrotu Ziemi nachylona jest pod kątem 23 stopnie do płaszczyzny orbity, co powoduje, że na Ziemi występują pory roku. Kiedy biegun północny zwrócony jest w stronę Słońca, na półkuli północnej trwa wiosna lub lato a na południowej jesień lub zima, a kiedy jest od niego odwrócony, występuje odwrotne zjawisko.

Ziemia ma niebieskiego towarzysza. Księżyc powstał w wyniku zderzenia z Ziemią ciała wielkości Marsa. Z części wybitej materii z wnętrza naszej planety utworzył się naturalny satelita. Księżyc krąży od Ziemi w odległości 380 tys. km. Jego powierzchnia to 1/4 Ziemi. Księżyc oddala się od nas średnio ok. 3 cm na rok.
Przyszłość Ziemi związana jest ze Słońcem. W ciągu najbliższego miliarda lat ilość energii wzrośnie ok. 10 procent. Warunki staną się nieznośne, bo zwiększy się temperatura. Wszystkie oceany wyparują, więc ludzie muszą znaleźć inne przyjazne miejsce w Układzie Słonecznym.
ar

Merkury z żelaznym jądrem - czytaj o Merkurym
Wenus najgorętsza, ale leniwa - czytaj o Wenus