— To, co człowiek zawiezie na bezludną wyspę, to na niej zostanie — tłumaczy Superniania. — I dziecko jest też taką bezludną wyspą. Trzeba w nie inwestować, a nie sobie odpuszczać, bo wtedy mamy to, co mamy. (...) Dzieci trzeba bardzo uważnie słuchać. Dzieci dużo, fajnie i ciekawie mówią. Dzielą się swoimi problemami i radościami. Miałam wielokrotnie tak, że po krótkiej rozmowie z dzieckiem, potrafiłam więcej o nim powiedzieć niż na przykład jego ojciec. Ręce mi opadają, gdy właśnie ten kochany tatuś mnie pyta: a skąd pani to wie? Jak to skąd? Od dziecka! Samo mi opowiadało. Ono i do pana tak mówi, ale czy pan słyszy, co ono mówi? Trzeba swoich dzieci słuchać, słuchać i jeszcze raz słuchać.

ar